Милиони евра на сметка и милиони следбеници на социјалните мрежи. Луксузни куќи, скапи автомобили и гламурозен живот со кој сакаат да се фалат. И се друго што оди со големи пари и статус на ѕвезда. Ова е животот на многу фудбалери кои уживаат во славата што фудбалот им ја донесе до максимум. Но, тој се разликува од другите. Не го сака вниманието или центарот на вниманието. Приватниот живот го задржува за себе и едноставно ужива во фудбалот. Затоа сега е најдобар играч на светот.
Родриго Хернандез, или познат како Родри во Париз синоќа ја освои Златната топка. Сите мислеа дека Винисиус ќе биде на неговото место, но шпанскиот волшебник беше прогласен за најдобар играч на светот во сезона во која со Шпанија го освои ЕВРО 2024 година, и со Сити титула во Премиерлигата.

Тој е еден од најдобрите играчи од средниот ред во светот и борец кој секој тренер би го посакал. Кога Пеп Гвардиола дојде во Сити, јасно им порача на играчите дека само Лео Меси има сигурно место во стартниот тим. Пеп е познат како тренер кој ротира и менува многу за да ги одржува играчите што е можно повеќе свежи, но Родри е играчот без кој неговата машина не функционира. Секогаш сериозен и максимално фокусиран, дисциплиниран, чесен, одговорен и ненаметлив, играч кој не му влегува во лице на судијата, не се жали ниту симулира, за разлика од многу ѕвезди. Тој само игра фудбал, за што е платен. Колку и да значи за Сити, најдобро се чувствува сега кога го нема. Тој беше надвор од теренот до крајот на сезоната поради тешка повреда на коленото.
– Не сум задоволен од она што го покажав во првото полувреме, играв како гомно. Сепак, си реков дека морам да ја надминам оваа ситуација. На крајот успеав да постигнам гол, неверојатно – изјави Родри по постигнувањето гол во финалето на Лигата на шампионите.
Пред три години, кога Сити загуби од Челзи во финалето на Лигата на шампионите (1-0), тој го следеше целиот натпревар од клупата за резерви.
– Му кажав на Пеп дека мора да ме стави во првиот тим. Тогаш навивав за соиграчите, а сега конечно играм. Овој трофеј е за сите оние кои играа за Сити низ годините. За Серхио (Агуеро оп.а.), за Фернандињо, за Силва. Сите тие го направија овој клуб голем, благодарам за тоа – изјави шпанскиот фудбалер.
Родри е еден од најскромните фудбалери во светот. И тоа не е флоскула или глорификација на еден играч кој моментално е во центарот на вниманието. Тоа е само факт. Кога играше за Виљареал и Атлетико Мадрид, како 20-годишник веќе заработуваше сериозни пари, но не сакаше да „полета“ и да потпадне на многуте опасности кои доаѓаат со парите и славата. На убедување на неговите родители отишол да живее во студентски дом и во исто време студирал бизнис менаџмент.
– Ако сакав да го остварам мојот фудбалски сон, морав да одам на универзитет. Така, кога имав 17 години, се преселив од Мадрид во Виљареал и се запишав на Универзитетот Jaume. Првата година живеев во просториите на академијата на Виљареал со моите соиграчи. Но, кога ќе наполните 18 години, ве сметаат за „стар“ и мора да си најдете свој стан. Мајка ми беше таа што ја имаше идејата: „Зошто едноставно не се преселиш во студентски дом?“ Во ред, се разбира. Тоа го направив – открил Родри.
– Се наоѓате во голем станбен комплекс со заедничка перална и тушеви и кафетерија и има само врати. Сите ваши соседи рамо до рамо. Имате своја мала соба со дрвен кревет, дрвена маса. Немав телевизор или PlayStation. Само лаптоп. Наутро одев на тренинг во Виљареал, попладне на предавања, а навечер… Па, ноќе беше смешно затоа што сите се журкаа. Кога е петок навечер, сите одат во клубот. Но, прво, сите ќе се соберат во студентскиот дом. Би биле во мали соби, пуштале музика и пиеле пиво, а во една соба би имало околу 20 луѓе. Ќе седеа на креветите, на подот, насекаде. Бев исто како и секој друг студент – тие дури и не знаеја дека всушност играв фудбал – па се појавував со газираниот пијалок и се дружев малку додека не дојде време да одам во клубот. Тогаш би исчезнал. Конечно некој рече: „Родриго, како никогаш не си излегол со нас? Ајде човеку.” И морав да им кажам: „Па, јас играм фудбал“. Јас имам тренинг сабајле“.

Во студентскиот дом ја запознал и својата долгогодишна сопруга Лаура, која завршила медицина. Заедно имаат син.
– Најдобрите години од мојот живот. Моите родители ми предложија да живеам во студентски дом и тоа беше брилијантна идеја. Прекрасно си поминав, пријатна атмосфера, луѓе на твоја возраст околу тебе. Таму ја запознав мојата девојка – изјавил Родри во една прилика.
Тој се приклучи на младиот тим на Атлетико Мадрид во 2012 година како талентирано дете. Но, тој не остана долго. Тој се пресели во Виљареал каде доби шанса во првиот тим и набрзо Диего Симеоне зажали. Сепак, Атлетико имаше опција за откуп во клаузулата, па пред пет години за тоа плати 20 милиони евра. Не се задржа долго. Му падна во очи Пеп Гвардиола кој за него плати 70 милиони евра. Дури и како играч на Виљареал уживаше статус на ѕвезда во Шпанија, но не се однесуваше така кон себе. Сакаше да живее нормален живот како неговите врсници.

Родри е професионалец во целосна смисла на зборот. Нема социјална мрежа, тој е семеен човек кој приватниот живот го чува само за себе и е максимално посветен на кариерата. Покрај тоа, тој ја искористи паузата за време на корона вирусот за да го заврши факултетот. Редовно дарува крв поради што нема ниту една тетоважа, а 25 отсто од платата редовно донира во хуманитарни организации во Шпанија. Додека играше за Виљареал и Атлетико Мадрид, тој возел половна Опел Корса која ја купил од една постара госпоѓа.
– Во тој момент се уште тренирав со друга екипа. Бев никој. Немав ни автомобил. Домот беше на 15 минути возење од тренинг центарот и не можев да си дозволам такси секој ден. Така, ќе го возев мојот велосипед до постојката на трамвајот, ќе го качев мојот велосипед на трамвај, а потоа ќе го возев остатокот од патот до тренинг. Кога конечно го положив возачкиот испит, му реков на татко ми: „Добро, имам 3000 евра да купам возило. Види што ќе ми најдеш“. Следниот ден ми се јави. „Најдов добар автомобил, постара жена ја продава, сака 4.000 евра, но колата има и компјутер. Велам: „Леле. Компјутер? Ја земам.” Го возев тој автомобил на тренинг секој ден, но не ми беше грижа“, рече тој.
Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови и фотографии), како и нивно линкување НЕ е дозволено без согласност од Редакцијата на ЕКИПА

