Роберт Кубица испиша една од најубавите спортски приказни во историјата. Полјакот, кој речиси го загуби животот на рели патеката во 2011 година, сега го освои „24-часа Ле Ман“ и му покажа на светот дека упорноста и волјата се посилни од сите неволји.
Неговиот триумф со тимот на Ферари, во автомобилот број 83, заедно со Је Јифеи и Филип Хансон, ги воодушеви сите љубители на мотоспортот. Тоа беше 12-та победа на Ферари во Ле Ман, но прва во кариерата на Полјакот, како и прва за возач од Кина.
Откако ја помина целта, емотивниот Полјак му се обрати на тимот преку радио.
„Беа долги 24 часа. Уживајте“, рече тој, а потоа им се заблагодари на сите на италијански.
Неговото враќање е особено значајно кога знаете низ што поминал во својот живот.
Беше 6 февруари 2011 година, на релито „Ронда ди Андора“ во близина на Џенова, кога доживеа ужасна несреќа.
Неговата Шкода Фабија излета од патеката и удри во заштитна ограда. Парче ограда се урна врз автомобилот како копје. Возачот беше заробен, изгуби голема количина крв и неговиот живот висеше на конец. Тој беше итно префрлен со хеликоптер во болницата Санта Корона во Италија, каде што лекарите се бореа со часови да му го спасат животот.
Повредите му беа тешки – имаше внатрешно крварење, скршена десна нога, рака, а раката му беше речиси згмечена. Полјакот подоцна откри дека во телото му останале само 1,5 литри крв, додека просечниот човек има помеѓу 6 и 7 литри. Операцијата траеше цели седум часа, но лекарите успеаја да му ја спасат раката.
„Не се сеќавам многу. Пристигнав во болница со литар и пол крв. Десната страна од моето тело беше уништена. Имав 42 фрактури, сè беше скршено, од прстот на ногата до лактот“, се потсетува Полјакот.
Неговото закрепнување беше тешко, но неговата решителност да се врати во спортот надмина сè.
„Беше ужасно, но човек станува посилен кога поминува низ тешки времиња. Дури и во најтешките времиња, имав светли моменти и секоја операција ја чекав со оптимизам. Ги сфаќаш своите граници и ги прифаќаш. Мора да почнеш одново. Ако знаеш дека поминав три месеци во кревет, а потоа уште два во инвалидска количка, сè покажува колку далеку сум стигнал.“
Неговото враќање во Формула 1, прво како резервен возач за Вилијамс во 2018 година, а подоцна во Алфа Ромео, е доказ за неговиот непоколеблив дух.
Сепак, приказната за Роберт Кубица не започнува во 2011 година. Ако се сетиме на 2007 година и неговата несреќа во Канада, кога имаше тежок инцидент, но се спаси без сериозни повреди, јасно е дека судбината едноставно не му беше наклонета.
Денес, кога ја слави најголемата победа во својата кариера, сите страдања паѓаат во заборав, а она што останува е приказната за човек кој се врати и му покажа на светот што знае и може да направи.
Неговиот триумф во Ле Ман ќе се памети како едно од најголемите спортски чуда, но и како доказ дека упорноста, работата и верата можат да освојат сè.
Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови и фотографии), како и нивно линкување НЕ е дозволено без согласност од Редакцијата на ЕКИПА
