Македонскиот стратег Југослав Тренчовски, кој повеќе од успешно повеќе од една година работи во словенечкиот фудбал, со нескриено воодушевување за „Сиол.нет“, зборуваа за Словенија и условите кои се нудат за работа во спортот во оваа земја.
„Не само од почетокот на мојата приказна во Радомље, Словенија ми беше интересна уште од многу порано, како еден вид предизвик што ме привлекуваше“ – вели Тренчовски во опширното интервју за „Сиол“, притоа дополнувајќи:
„Како земја, како начин на живот, како уредност. Убавина, чистота. После сето ова, Словенија отсекогаш некако се разликувала од другите во нашата поранешна заедничка држава. Според мене, поради сето ова беше поблиску до западноевропските земји. И уште кратко по доаѓањето тука веднаш им кажав на моите пријатели од Словенија колку можат да бидат среќни. Дека не сфаќаат во каква прекрасна земја живеат. Она што го кажав претходно: убавина, чистота, уредност. Имате свои принципи и се држите до овие принципи, што многу ми се допаѓа. Сè е засновано на ред. Во ред, не ги знам сите детали, сигурно има некои недостатоци, но веќе се разликувате од другите на Балканот по вашиот менталитет“.
Како реагираше вашето семејство на вашиот ентузијазам?
„Тие го споделуваат моето мислење кога дојдоа тука, а тоа ми е многу важно. Мојот постар син е особено заљубен во Словенија. Тој моментално се запишува на студии и во јули полагаше приемни испити на Архитектонскиот факултет, и во Љубљана и во Марибор. Тој беше примен на Универзитетот во Скопје и на Универзитетот во Љубљана, а засега се чини дека е решен да дојде во Љубљана“.
Тренчовски од август месец стана петтиот тренер на Олимпија Љубљана во само една година, откако претходно повеќе од успешно го водеше тимот на Радомље.
„Олимпија Љубљана е еден сосема поинаков свет. И не сакам да бидам погрешно разбран од никого, особено не од Радомље, но Олимпија е еден од најголемите клубови во Словенија, беше и во поранешна Југославија, сите знаевме за Олимпија. Веќе зборував за ова, за моите спомени за овој клуб, како мојот матичен клуб загуби од Олимпија. Динко Врабац е еден од оние фудбалери што ги знаевме како деца, се сеќавам на Ѓорлев, кој дојде во Љубљана од нашата Струмица, со неговото семејство сум поврзан со дури и далечни семејни врски. Се сеќавам на зелените дресови, секако. Олимпија беше и е професионален клуб за кој резултатите се задолжителни. Во последните пет години, двапати беше шампион на Словенија, го освои купот. Условите се јасни“.
Па, која е разликата во тренинзите?
„Кога дојдов во Радомље, имав десетгодишно искуство во работа со млади фудбалери, со фактот дека како клуб развивате играчи кои подоцна ги продавате. Немав проблеми со доаѓањето во Радомље, бидејќи тоа е поинаков принцип. Секако, сè беше олеснето со фактот дека имавме солидни, добри резултати. До крајот на сезоната, имавме седум играчи под 21 година, претежно од младинските редови. Но, овие играчи не чувствуваат толку голем притисок, па затоа е полесно. Тука, целта е да се биде на врвот на лигата, целта е да се убедат и привлечат навивачи, а потоа има помалку флексибилност. Секако, ги следам и нашите младински тимови од клубот, и знам дека имаме многу потенцијал таму. Дефинитивно има потенцијал, но треба да изградиме соодветна средина во Олимпија за овие млади играчи да се развиваат понатаму. Да имавме резултати, позитивна атмосфера, ќе беше полесно. Кога ќе се појави притисок, што е веќе проблем за многу поискусните играчи, овие млади играчи брзо прегоруваат. Ако се справите со овие работи во погрешно време, им штетите во развојот.“
Денес сте доволно долго во Словенија за да можете да направите прилично фер споредба. Која е најголемата разлика помеѓу словенечката и македонската фудбалска средина?
„Едноставно кажано, словенечката лига има поголем квалитет. Кога ќе ги соберете сите тимови, во моментов има десет прволигашки тимови во Македонија, разликата помеѓу дното на табелата во Македонија и Словенија е огромна. Македонските тимови од дното на табелата се лоши, разликата зад најдобрите брзо се зголемува. Првенството овде е такво што многу зависи од тоа кој има подобар ден. Во тактичка смисла, можеби имате лига овде што повеќе се потпира на брза транзиција, што значи дека тимовите се физички подинамични. Ова е развојна лига, има огромни врски со Полска, Словачка, Чешка, Италија. Разликата помеѓу долниот дел и врвот е многу помала. Што води до ова? Инфраструктура, судење, работа во помладите селекции. Тука, Словенците се пред нас. Клубовите пристапуваат кон развојот на играчите со аналитички пристап, што е многу помалку случај во Македонија. Имате талент насекаде, потоа на професијата е да го насочи, да му го посвети вистинското внимание. Словенија е чекор понапред во овој поглед“.
Дали има нешто што сепак би сакале да го пренесете од македонскиот фудбал во Словенија?
„Во Македонија имаме два или три клуба кои се стремат да бидат константни. Прво и најважно, тоа е Шкендија, која инвестира во македонскиот фудбал веќе 15 години. Ова се глобални инвеститори кои, без разлика на сè, чувствуваат обврска да вратат нешто на Тетово, на македонскиот фудбал. Има многу малку турбуленции, но сепак не им е лесно. Оваа година можевте да ги гледате на натпреварот против Браво, структурата е соодветна, условите за работа се добри. Тие се доказ дека со вистинска упорност, можат да се создадат многу работи. Потоа тука е и Вардар, кој е идеал за многумина во Македонија. Таму има повеќе проблеми со инвеститорите, кои сакаат моментални резултати, но не се подготвени да градат со трпение, на база преку поттик во младинските категории. Резултатот се долгови, промени во менаџментот, дури имаат проблеми и со останувањето во Првата лига во недалечното минато, и така натаму.“
Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови и фотографии), како и нивно линкување НЕ е дозволено без согласност од Редакцијата на ЕКИПА
