Во својата дебитантска сезона во Македонија, српскиот стручњак Борис Ројевиќ го предводеше Охрид до финалето на Купот на ЕХФ, а е блиску до место во Лигата на Европа следната сезона.
Српски „Моцарт“ издвојува огромен простор за Охрид ракометот под палка на Ројевиќ, кој вели дека градот кој до неодамна беше познат само како туристичка дестинација. Сега е запишан со големи букви на ракометната мапа на Стариот континент.
Борис Ројевиќ, кој претходно со Војводина освои 20 трофеи за шест сезони, воведе победнички менталитет и ја скрши големата тројка на македонскиот ракомет веќе во првата година. Пред две недели, првиот трофеј во историјата речиси заврши во салата на Билјанини Извори. Во финалето на Купот на Македонија, големиот Вардар беше на колена, губејќи со три разлика во средината на второто полувреме, но на крајот екипата на Иван Чупиќ успеа да го освои пехарот во Струмица.
Екипата на Ројевиќ ќе има нова шанса за премиерниот трофеј, кога се игра финалето на Купот на ЕХФ против унгарската Татабања.
По првиот дел од сезоната, Ројевиќ за „Моцарт Спорт“ изјави дека е полесно да се освои европскиот трофеј отколку пехарот во Македонија, со оглед на силата на Вардар, кој е на прагот на двојната круна, Е. Пелистер кој играше во Лигата на шампионите, како и Алкалоид, зад кој стои зад моќен бренд и Кирил Лазаров, најголемата ракометна икона во Македонија и еден од најголемите спортисти што ги дала нашата земја.
Но, во Охрид во салата „Билјанини извори“, падна поранешниот европски шампион Целје, по пенал-рулет.
Емоциите сè уште не стивнуваат за поранешниот селектор на Србија.
„Впечатоците се уште свежи. Половина час по завршувањето на натпреварот, никој не ја напушти салата. Беше навистина прекрасно да се игра во таква атмосфера. Атмосферата беше навистина бразилска. Кога навивањето малку стивна, навивачите на Целје почнаа да викаат „Охрид, Охрид“. Ме полазија морници тогаш, но и сега кога се потсетувам на тие моменти. Еуфорија беше во градот седум дена. Само за тој натпревар се зборуваше на улиците. Луѓето во Охрид се прекрасни, пријателски расположени. Ве запираат на секој чекор, да ве прашаат нешто, можете да видите колку ова им значи, и ако салата можеше да собере 10.000, тие се со нас, морам да ги пофалам играчите, раководството. Сите уживаме во работата и живеењето во Охрид“, раскажува Ројевиќ за Моцарт Спорт.
Како го доживеавте драматичниот натпревар, голот на суперталентираниот Алјуш Анжиќ од 12-13 метри за продолжение со звукот на сирената, а потоа и пеналите?
„Сите дадоа 100% од своите можности. Имаме скратен состав. Играме без двајца важни бекови, повредените Вук Борозан и Стефан Петриќ, па имаме само четири играчи на надворешните позиции. Во нападот, Тилен Стрмљан и Косуке Јасухира го понесоа товарот. Нашиот прв лев бек, Анте Иванковиќ е во пад на формата, не се снаоѓа добро во последните неколку натпревари. Исто така, му беше психолошки тешко, но се надевам дека на крајот од сезоната ќе се издигне и ќе биде наш клучен играч. Беше тежок натпревар, малку ја сменив тактиката, игравме „седум на шест“ и „седум на пет“, тоа даде резултати.“
Татабања со години е етаблиран како трет тим во Унгарија. Минатата година имаа послаба сезона, па наместо во Лигата на Европа, завршија во Купот на ЕХФ, а оваа година се вратија веднаш зад недопирливиот Веспрем и ПИК Сегед во домашното првенство. Унгарците не стигнаа лесно ниту до финалето, добија само со гол предност пред Извиѓач од Љубушки. Ривалот на Охрид е кандидат и за проширената Лига на шампиони од септември.
„Тоа е тим со буџет од 4.000.000 – 5.000.000 евра, неспоредливо поголем од нашиот. Не знам дали во последните 10 години имало тим со толку големи средства во Купот на ЕХФ. Од почетокот на сезоната, Татабања беше фаворит за трофејот. Мислам дека малку калкулираа досега, да речеме дека играат нерешено со Рунар и турскиот тим дома, а потоа лесно победуваат на гости. Татабања е фаворит, но сега имаме голема енергија и самодоверба пред нивните дуели. Важно е да останеме здрави, никој да не излезе од ритам. Овој тим не познава страв на теренот, сакаме да ги направиме овие луѓе среќни тука, град кој живее за ракомет.“
Минатиот месец имаше инвазија на Македонци во Целје, дали ќе ја нападнат и Татабајана?
„Веднаш го видовме капацитетот на салата во Татабања. Од 4.000 гледачи, најмалку 400 сигурно ќе бидат наши навивачи, билетите ќе бидат купени веднаш, па ќе имаме голема поддршка и во Унгарија.“
Уште еден месец од сезоната. Кога дојдовте и потпишавте договор на три години, немавте притисок дека нешто мора веднаш да се направи. Може ли веќе да се каже дека сезоната е успешна?
„Кога доаѓав, во разговор со администрацијата и градоначалникот Пецаков, имаше договор да се добие еден од трите водечки тима и да се презими во Европа. Веќе го исполнивме тоа, но ќе се обидеме да го извлечеме последниот атом сила во овој месец, да се квалификуваме за Лигата на Европа и да го освоиме меѓународниот куп. Играме сезона од соништата.“
Другиот ден, буџетите на клубовите беа објавени за јавноста. Сите четири лидери имаат буџет од повеќе од 1.000.000 евра, но Охрид е само четврти, зад Алкалоид, Еурофарм Пелистер и Вардар.
„Веќе градиме тим за следната сезона. Некои ќе си заминат, некои ќе дојдат, но нема многу да го менуваме скелетот на тимот. Ќе бидеме во сличен број и следната сезона. Многумина мислат дека тука има авиони и камиони, но тоа не е случај. Конкурентите во Македонија сепак имаат повеќе од нас.“
Што се однесува до заминувањата на клучните играчи, Кристијан Пилиповиќ се сели во Криенс Луцерн (тој потпиша зимски договор со швајцарскиот тим кој ќе го тренира легендарниот Енди Шмит). На негово место доаѓа хрватскиот репрезентативец Дино Славиќ од Лимож. Косуке Јасухира пристигна пред три недели од Кувајт и се покажа како капитално засилување. Можете ли да ги задржите Јапонците следната сезона?
„Тој има договор во Кувајт со Бурган. Би сакале да го задржиме. Сега против Целје се виде колку ни значи, би сакал, но… Тешко дека ќе успееме во тоа“.
Освен хрватскиот голман Дино Славиќ, беа претставени уште две засилувања, унгарскиот десен бек Доминик Мате од Елверум и македонскиот централен бек Мартин Карапалевски од Ваљадолид. Познато е дека од Партизан доаѓа и српскиот репрезентативец Никола Зечевиќ.
„Можам да кажам дека кај нас доаѓа и левото крило Адам Кеита, поранешен играч на Пари Сен Жермен кој ги бранеше боите на АЕК две сезони. Ќе видиме во зависност од заминувањата, дали ќе можеме да го задржиме Јасухиро, дали ќе доведеме некој друг“.
Партизан го насочи вниманието кон Дарко Ѓукиќ. Каква е ситуацијата со него?
„Ѓукиќ дефинитивно останува кај нас. Има договор за следната сезона. Игра добро, важен е и во соблекувалната, лидер. Нема прашање за заминување“.
Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови и фотографии), како и нивно линкување НЕ е дозволено без согласност од Редакцијата на ЕКИПА
